از نگاهی دیگر

چیزهای کوچک زندگی

mashad2008 — Thu, 15 Oct 2009 04:40:18 GMT

سلام مجدد خدمت همه دوستان گرامی راستش این مطلب از طرف دوست و همکار عزیزم - یه بنده خدا - تقدیم شما شده

چیزهای کوچک زندگی

After Sept. 11th, one company invited the remaining members of other companies who had been decimated by the attack on the Twin Towers to share ! their available office space.

بعد از حادثه یازدهم سپتامبر که منجر به فروریختن برج های دو قلوی معروف آمریکا شد ، یک شرکت از بازماندگان شرکت های دیگری که از این حادثه جان سالم به در برده بودند خواست تا از فضای در دسترس شرکت آنها استفاده کنند.

At a morning meeting, the head of security told stories of why these people were alive... and all the stories were just:

در صبح روز ملاقات مدیر واحد امنیت داستان زنده ماندن این افراد را برای بقیه نقل کرد و همه این داستان ها در یک چیز مشترک بودند و آن اتفاقات کوچک بود:

The ''L I TT L E'' things.

چیزهای کوچک

As you might know, the head of the company survived that day because his son started kindergarten.

مدیر شرکت آن روز نتوانست به برج برسد چرا که روز اول کودکستان پسرش بود.و باید شخصا در کودکستان حضور می یافت .

Another fellow was alive because it was his turn to bring donuts.

همکار دیگر زنده ماند چون نوبت او بود که برای بقیه شیرینی دونات بخرد

One woman was late because heralarm clock didn''t go off in time.

یکی از خانم ها دیرش شد چون ساعت زنگدارش سر وقت زنگ نزد!

One of them missed his bus...

یکی دیگر نتوانست به اتوبوس برسد.

One spilled food on her clothes and had to taketime to change.

یکی دیگر غذا روی لباسش ریخته بود و به خاطر تعویض لباس تاخیر کرد.

One''scar wouldn''t start..

اتومبیل یکی دیگر روشن نشده بود.

One went back to answer the telephone.

یکی دیگر درست موقع خروج از منزل به خاطر زنگ تلفن مجبور شده بود برگردد.

One had achild that dawdledand didn''t get ready as soon as he should have.

یکی دیگر بچه اش تاخیر کرده بود و نتوانسته بود سروقت حاضر شود.

One couldn''tget a taxi...

یکی دیگر تاکسی گیرش نیامده بود.

The one that struck me was the man who put on a new pair of shoes that morning, took the various means to get to work but before he ! got there, he developed a blister on his foot. He stopped at a drugstore to buy a Band-Aid. That is why he is alive today.

و یکی که مرا تحت تاثیر قرار داده بود کسی بود که آن روز صبح یک جفت کفش نو خریده بود و با وسایل مختلف سعی کرد به موقع سرکار حاضر شود. اما قبل از اینکه به برج ها برسد روی پایش تاول زده بود و به همین خاطر کنار یک دراگ استور ایستاد تا یک چسب زخم بخرد.و به همین خاطر زنده ماند!

Now when I amstuck in traffic, miss an elevator, turn back to answer a ringing telephone... all the little things that annoy me. I think to myself,
this is exactly where God wants me to beat this very moment..

به همین خاطر هر وقت;

در ترافیک گیر می افتم

آسانسوری را از دست می دهم

مجبور برگردم تا تلفنی را جواب دهم...

و همه چیزهای کوچکی که آزارم می دهد

با خودم فکر می کنم

که خدا می خواهد در این لحظه من زنده بمانم..

Next time your morning seems to begoing wrong, the children are slow getting dressed,you can''t seem to find the car keys, you hit every traffic light, don''t get mad or frustrated;God is at work watching over you!

دفعه بعد هم که شما حس کردید صبح تان خوب شروع نشده است

بچه ها در لباس پوشیدن تاخیر دارند

نمی توانید کلید ماشین را پیدا کنید

با چراغ قرمز روبرو می شوید

عصبانی یا افسرده نشوید

بدانید که خدا مشغول مواظبت از شماست

خداحافظ

mashad2008 — Wed, 30 Sep 2009 08:39:13 GMT

سلام به شما هر چند دیر ...

و اما فعلا" خداحافظ ....

انشاء الله اگه خدا خواست حتما" در آینده ای نزدیک مجدد به حضور خواهیم رسید . اما این دفعه با طرحی نو و دوست عزیز و همیشه همراهم که همسرم هم هست ...

فعلا" خدانگهدار

mashad2008 — Sat, 12 Sep 2009 12:46:16 GMT

به نظر شما با این شرایط می شه وبلاگ رو آپ کرد . شما نظر بدین اگه تجربه دارین !!!

سبلان

mashad2008 — Wed, 26 Aug 2009 14:54:18 GMT

هر چند می دونم یک کم از سفر ما به کوه سبلان گذشت ولی چون قول داده بودم چند عکس از این سفر براتون بذارم این چند عکس رو به شما تقدیم می کنم .

از اینکه کیفیک این عکسها پایین هست عذر خواهی میکنم . تازه از طریق این سایت عکس آپلود می کنم

یه کم توضیح راجع به عکسها

تصویر قله همیشه سفید سبلان (عروس کوههای ایران)

دامنه کوه سبلان جایی که اسمش شابین هست با چشمه آب گرمی به همین نام یعنی آبگرم شابین

این جا هم بیس کمپ هست اقامت در این مکان زیبا که توسط دشمن ما ! آمریکایها ساخته شده و حالا اسمش شده کمپ مقدس اردبیلی . یک شب خوابیدن در این مکان با ارتفاع حدود 3670 متر باعث می شه که روز بعد کمتر در اثر تغییر فشار هوا سردرد بشی . البته تازه واردها

در این ارتفاع ابرها اجازه میدن که از نزدیک ببینیشون و لمسشون کنی .

این هم آقای جواد نورزوی عزیز ، از کوهنوردان با شخصیت شهر مشهد . ایشون بخاطر عکس و فیلم گرفتن از ما مبتدی ها مجبور شد به اندازه دو برابر ما کوهنوردی کنه

این عکس هم تقدیم به بهار گرامی ، این عکس برای من مثل یه نقاشیه می مونه نمی دونم چه تکنیکی ولی یه حسه ... بقیش به عهده بهار عزیز

این گلهای زیبا هم تقدیم به همه شما از دل کوه سرد سبلان

شهر شلوغ ، پلیس بی خیال

mashad2008 — Wed, 12 Aug 2009 17:22:21 GMT

اگر این روزها در خیابانهای شهر مشهد گذر کرده باشین ، شلوغی و ترافیک خیلی به چشم میاد . با اینکه امسال نسبت به سالهای قبل مسافر کمتری به مشهد اومده ولی این ترافیک خیلی آزاردهنده شده . اما این ترافیک سنگین هر روز در شهر مشهد بیشتر و بیشتر می شه و ربط زیادی به زائرین عزیز نداره .

از طرفی سازمان ترافیک شهرداری مشهد و پلیس راهنمایی و رانندگی دست به دست هم دادن و هر روز با نصب علمک ، سرعت گیر ، چراغ راهنمایی و ... سعی می کنن باعث سبک شدن ترافیک بشن . ولی جالب این هست که بیش از ۵۰ درصد ، خود این اقدامات باعث بیشتر شدن ترافیک شهر مشهد شده . و کسی نیست که از این ارگانها سوال کنه که دارین چکار می کنین .

البته مردم که اینقدر خودشونو گرفتار کردن که حوصله حتی یه اعتراض کوچیک هم ندارن . و شاید می دونن که آنچه البته به جایی نرسد ، فریاد هست . تنها کاری که ما انجام می دیم اینکه به هم دیگه بخاطر رانندگی فحش می دیم که در این باره بحث مفصل می خواد

سلام ساوالان

mashad2008 — Thu, 23 Jul 2009 16:53:18 GMT

سلام به همه دوستای عزیز

اول از همه به عبور عزیز بخاطر از دست دادن عزیزانش در سانحه هواپیما از صمیم قلب تسلیت می گم . از ایشون بخاطر تاخیر در این تسلیت معذرت می خام . نبودم و دسترسی به اینترنت هم نداشتم .

اما بالاخره قسمت شد بریم به کوه سر به فلک کشیده سبلان ، جایی که آذری های عزیز و دوست داشتی به نیکی از کوه به نام ساولان نام می برند .

تا رسیدن به قله و دیدن عظمت خداوند عزیز ، شادیها و سختی های به یاد ماندی کشیدیم . که حتما" برای شما خواهم نوشت و نشان خواهم داد.

امیدوارم که اگر تا حالا به این قله زیبا نرفتین قسمت بشه و برین . واقعا" زیباست .

باز هم در آخرین روزهای تیرماه یک بار دیگه زمستان رو تجربه کردم .

البته این عکس رو اینترنت گذاشتم ولی عکسهای بعد رو حتما" از عکسهای خودم و دوستام می ذارم . با توضیح اضافه جهت استفاده مفید .

توپولوف

mashad2008 — Thu, 16 Jul 2009 08:21:18 GMT

سلام مجدد به همه دوستای عزیز و عرض معذرت از تاخیر زیاد

راستش مطلب دیگه ای مد نظرم بود که بنویسم . اما متاسفانه حادثه سقوط هواپیما و مرگ جمعی از هموطنان و بی خیالی مسئولین و ... باعث شد که از موضوع مد نظر صرف نظر کنم .

نمی دونم چقدر قسمت شده با این هواپیماهای آشغال سفر کنید . وقتی درون این هواپیماهای می نشینید و با صندلی های تنگ و تار فقط دل به دعای سرمهاندار می سپارم و وقتی هواپیما پرواز می کنه و دستم از زمین و زمان کوتاه می شه و وقتی با تکونهای وحشتناک ، صداهای نا هنجار مواجه می شم . و وقتی می بینم که چقدر جان آدم در این کشور اسلامی بی ارزش شده و وقتی می بینم که حرف و صدا و فریاد راه به هیج جا نمی بره . اون وقته که از خدا می پرسم که خدایا گناه ما ملت مگه چی بود و چی هست .

راستی شنیدم که کشور ارمنستان عزای عمومی اعلام کرده ولی متاسفانه در کشور ما حتی صدا و سیما دریغ داشت از یه رمان سیاه در کنار صفحه تلوزیون دولتی ...

قله چمن

mashad2008 — Mon, 29 Jun 2009 06:53:18 GMT

سلام

جاتون خالی جمعه گذشته رفتیم قله چمن (با ارتفاع حدود 2700 متر از سطح دریا) باور کردنی نبود هنوز هم می توان سرسبزی بهار رو حس کرد . چند عکس هست که بعدا" تقدیم شما می کنم . اما آدرس هم می دم شاید گذرتون افتاد.

بعد از شاندیز و انتهای روستای زشک به راه خاکی می رسید . بعد از حدود 4.5 کیلومتر یه دو راهی هست که بایستی به سمت چپ بروید. (در تقاطع این دو راهی چشمه آب خنکی هست که به چشمه قل قلی معروف شده . ) در مسیر سمت چپ بعد از حدود 500 متر به یک برکه کوچک آب می رسید که بایستی ماشینو پارک کنین و در مسیر قله قدم بگذارید. از این مکان تا قله حدود یک تا دو ساعت پیاده روی زمان نیاز هست . مسیری با شیب تند و نفس گیر ، البته برای ما ...

بیمارستان امدادی (شهید کامیاب)

mashad2008 — Wed, 24 Jun 2009 17:27:18 GMT

بعد از سفر به شمال (جایتان خالی ) متوجه شدیم که متاسفانه یکی از اقوام تصادف کرده و در بیمارستان امدادی مشهد بستری است ، به حکم وظیفه انسانی رفتیم به ملاقات ، خدا نصیب هیچ کافری نکنه . در بخش سوانح ارتوپدی چندین اتاق در هر اتاق 6 نفر بیمار تصادفی که بعضی از اونها در حال ناله کردن بودن ، حتی در راهروی اصلی هم تختهای بعضی از بیماران چیده شده بود علاوه بر اینها بوی خاص انواع داروها ، ضدعفونی کننده ها ، و ... فضای بسیار بسیار بدی رو در مقابل چشمان ملاقات کننده قرار داده بود ، چه برسه به بیماران بستری در این بیمارستان . گذشته از زحمات غیر قابل وصفی که پرسنل این بیمارستان متحمل می شن ، فکر می کنم با کمی مدیریت می شد این فضای مملو از نگرانی ، بیماری و ناراحت کننده به محلی مناسبتر برای بیماران برای امید به بهبودی تبدیل بشه . تصور کنید در زمان ملاقات در هر اتاق 6 تخته چند نفر آدم جمع می شن . فرض بر اینکه هر تخت حداقل 4 نفر ملاقات کننده داشته باشه . جمع اقوام ما به طور متوسط 8 نفر بود . تازه آشنای ما از شدت درد توان حرف زدن نداشت . !!!!!!!

گذشته از تمام این حرفها ، در تمام لحظاتی که در بیمارستان بودم به این فکر می کردم چطور ما می خواهیم الگوی کشورهای دیگه بشیم . و اگر کشورهایی هستند که می خواهند از ما الگو بگیرن ، اونها دیگه چه وضعی دارند ، الله اکبر !!!

آزادی نزدیک به مطلق

mashad2008 — Wed, 17 Jun 2009 03:46:37 GMT

سلام

حیف که آزادی در کشور عزیزمان نزدیک به مطلق هست ! والا خیلی حرف داشتم که به بگم ...