راستش مطلب دیگه ای مد نظرم بود که بنویسم . اما متاسفانه حادثه سقوط هواپیما و مرگ جمعی از هموطنان و بی خیالی مسئولین و ... باعث شد که از موضوع مد نظر صرف نظر کنم .
نمی دونم چقدر قسمت شده با این هواپیماهای آشغال سفر کنید . وقتی درون این هواپیماهای می نشینید و با صندلی های تنگ و تار فقط دل به دعای سرمهاندار می سپارم و وقتی هواپیما پرواز می کنه و دستم از زمین و زمان کوتاه می شه و وقتی با تکونهای وحشتناک ، صداهای نا هنجار مواجه می شم . و وقتی می بینم که چقدر جان آدم در این کشور اسلامی بی ارزش شده و وقتی می بینم که حرف و صدا و فریاد راه به هیج جا نمی بره . اون وقته که از خدا می پرسم که خدایا گناه ما ملت مگه چی بود و چی هست .
راستی شنیدم که کشور ارمنستان عزای عمومی اعلام کرده ولی متاسفانه در کشور ما حتی صدا و سیما دریغ داشت از یه رمان سیاه در کنار صفحه تلوزیون دولتی ...